Lees je ook een boek van Amélie Nothomb? Heerlijk is dat! - gelukkiginjehoofd.be
Gelukkiginjehoofd-Dé website voor een gelukkig en stressloos leven!
auteurs 12 juli 2018
mm
Marjolein Geen reacties

Wil jij ook graag een gelukkig leven zonder zorgen of stress? Leren om écht te genieten van jouw leven? Dan is dit boek absoluut iets voor jou!

Ja! Ik wil een gelukkig en stressloos leven!

Boeken lezen is zo belangrijk. Het is een deel van het leven en een heel mooi deel om te mogen beleven. De enige kunst is om de juiste boeken te kiezen. Hierbij kan ik je helpen.

amelie nothombEen boek lezen is één van de fijnste dingen die er is. Zo kan je rustig in de zetel zitten, in bed of in bad -eender waar jij graag zit- en daar kan je dan lekker ontspannen.

Je geest wordt leeg. Je laat jezelf toe te ontspannen en te verdwijnen in het leven van iemand anders. Dan komt de rust én je leert iets bij.

Genieten van woorden en verhalen is iets dat we al doen van kleins af aan. Ouders lezen hun kinderen verhaaltjes voor het slapengaan. Kinderen luisteren geamuseerd en leren gaandeweg zelf verhaaltjes vertellen.

De kunst van het verhalen vertellen en woorden gebruiken is leerrijk en ontspannend. Je wordt er blij en gelukkig van.

Als volwassen mens is het wel fijn dat je verschillende mogelijkheden krijgt om boeken uit te kiezen en te lezen. Je kan gaan van simpele detective-romannetjes naar geweldige literaire creaties van uitmuntende schrijvers. Er zijn zoveel boeken en zoveel schrijvers dat het voor sommige mensen een doolhof is om in te zoeken.

Ik merk ook vaak bij mensen dat als ze dan toevallig bij een boek terecht komen, dat hen niet zo aanspreekt, ze dadelijk het hele concept van “boeken lezen” over de toonbank zwieren en het afdoen als tijdsverspilling.

Maar is het niet een beetje hetzelfde als televisie kijken? Je zit toch ook geen hele avond te kijken naar een programma dat je niet aanspreekt? Maar ga je daarom nooit meer televisie kijken?

Het is de kunst om te weten welke schrijvers de moeite waard zijn en welke boeken je verder kunnen brengen dan ons simpele zelf. Eens je daarin jouw weg vindt, gaat er een nieuwe wereld voor jou open.

Wie is Amélie Nothomb?

Amélie NothombAmélie Nothomb is een Franstalige Belgische schrijfster die afwisselend in Parijs en Brussel woont en werkt. Doordat de vader van Amélie, de ambassadeur van België was, heeft ze haar jeugd doorgebracht in verschillende landen. Japan, China, Verenigde Staten, Laos en Bangladesh.

Op 17-jarige leeftijd kwam ze dan uiteindelijk in België wonen en kwam ze hier verder studeren. Ze was alleen en voelde zich ook zo, waardoor ze verhalen begon te schrijven. Zo leerde ze omgaan met eenzaamheid en donkere gevoelens.

Nadat ze haar universiteitsdiploma had behaald, keerde ze terug naar Japan en daar wilde ze gaan werken in een groot bedrijf als vertaler/tolk. Helaas werd dat geen groot succes en in dat bedrijf deed ze zo’n onaangename ervaringen op dat ze er een boek over schreef. “Met angst en beven.” Het boek werd een groot succes, ze won er een belangrijke prijs mee en zo werd ze ook wereldberoemd.

Ze schrijft elk jaar ongeveer 3 romans, zegt ze zelf, maar ze publiceert er maar ééntje. Nothomb heeft ondertussen makkelijk 25 boeken geschreven. Ze worden steeds eerst gepubliceerd in het Frans, de taal waarin ze ze schrijft. Een half jaar later krijgen we de boeken in een vertaalde versie in de Vlaamse boekenwinkels te zien.

Haar boeken beslagen meestal tussen de 150 en de 250 pagina’s. Niet erg dik dus en makkelijk te lezen op een uurtje of twee. Als je dus een momentje vrij hebt en je wil echt even genieten en doorlezen dan zijn haar boeken absolute aanraders.

Waarom zou je haar boeken lezen?

Zoals reeds gezegd kiest ieder voor zichzelf waarom hij een boek leest en ook welke boeken hij/zij eruit pikt. Een boek lezen is een persoonlijke aangelegenheid. Zeg het zo maar.

Laten we zeggen dat de meeste mensen steeds hetzelfde kiezen en jammer genoeg niet altijd openstaan voor iets nieuws. Dat is jammer, maar het is menselijke en dus ook begrijpelijk.

Voor de mensen die wél openstaan voor nieuwigheden en die graag willen genieten van een nieuw boek, een nieuwe schrijver en nieuwe stijlen, is deze website misschien wel een fijn iets en erg handig.

Amelie Nothomb

Amelie Nothomb hanteert een speciale manier van schrijven. Ze schrijft met het nodige surrealisme. Ze wil haar lezers verrassen, schokken, vermaken en verbazen. Er is een fascinatie voor schoonheid, lelijkheid, gemeenheid en voedsel en de schrijfster munt uit in het schilderen van karikaturale portretten.

Ze weet alles zo expliciet en zo haarfijn uit te beelden met woorden dat je als lezer, duidelijke personages voorgeschoteld krijgt. Heerlijk is het om de personages als het ware als een film voor je heen te zien wandelen in het boek.

Wat is er typische aan de boeken van Amelie Nothomb:

  • Het zijn dunne boeken met een beperkt aantal bladzijden.
  • Ze lezen vlot en aangenaam en je kan/wil ze in 1 trek uitlezen.
  • Ze hanteren een vlotte schrijfstijl met een begrijpbare taal.
  • De boeken bevatten steeds een donkere kant van het leven.
  • De personages weten jou naar de keel te grijpen door het steeds aanwezig surrealistische aspect.
  • Het verhaal dat geschreven staat is steeds zeer intens en elk woord duidelijk en bewust gekozen.
  • Haar verhalen spreken tot de verbeelding.
  • De boeken van Amelie Nothomb zijn ook erg bruikbaar op het theater of in oefeningen op emoties.
  • Eens je er eentje uit hebt, zit je al te wachten op het volgende!
  • Steeds terugkerende fascinerende onderwerpen.

Amélie heeft in haar jeugd zelf te kampen gehad met anorexia en dat thema zie je vaak terugkomen in haar boeken. Het thema eten en eetstoornissen en hoe je uiterlijk zich daaraan aanpast. Zo zijn haar hoofdpersonages vaak ongegeneerd dik en eten ze vaak veel en onregelmatig.

Dikke lelijke mensen dagen veel op in haar boeken en ze omschrijft ze met woorden die niet veel aan de verbeelding overlaten zoals het woord “gedrocht” of “cyste”.

Een ander onderwerp waar ze het ook vaak over heeft, is het thema “het doorbreken van regels”. Regels zijn er om te volgen en zich aan te houden maar dat is best iets dat lastig ligt voor Nothomb. Het ene personage zal zich braaf houden aan de regels omdat ze immers zo opgevoed is, terwijl het andere personage die regeltjes helemaal wegveegt.

Sommige mensen “bepalen de regels”, sommigen “lappen ze aan hun laars”, anderen leven “volgens de regels van anderen” en nog anderen “worden geleefd door regeltjes”. Een thema om even bij stil te staan. In het boek maar ook in ons eigen leven.

Welke boeken zijn er allemaal?

Er zijn zoveel boeken van Amélie Nothomb. Ik zou niet weten waar te beginnen, maar ik zal er voor jullie enkele opsommen. Je kan ze uiteraard ook gewoon terugvinden op het internet, als je nog meer keuze wil hebben.

amelie nothomb

Alle boeken staan op zichzelf en je hoeft er dus geen volgorde in te zoeken. Er zijn ook geen verhalen met verschillende delen zoals je dat met andere schrijvers wel hebt. Het is 1 boek, 1 verhaal en dus in 1 keertje te lezen.

  • Met angst en Beven.
  • Hygiène van de moordenaar.
  • Gods ingewanden.
  • Filippica’s.
  • Peplos.
  • Aanslag op de goede smaak.
  • De spiegel van Mercurius.
  • Cosmetica van de vijand.
  • Plectrude.
  • Antichrista.
  • De hongerheldin.
  • Zwavelzuur.
  • Dagboek van een zwaluw.
  • De verloofde van Sado.

Dit is een mooi begin van haar boeken, maar er zijn er dus nog en er komen er elk jaar nieuwe bij. Aan de titels kan je ook zien, dat het boeken zijn die een verrassing achter houden en waar je dus verder kan mee komen. Het zijn niet de standaard verhaaltjes die je hier moet verwachten.

Elk boek heeft zijn eigen diepgang en verlangt naar diepgang met een einde dat steeds doet verrassen. Je verafschuwt de personages of je gaat er net van houden maar een weg er tussenin is er meestal niet. 

Filippica’s.

Philippica'sHet boek “Filippica’s” is uitgekomen in 1995. Het is een dun boekje van ongeveer 126 pagina’s. Heeft een prachtige blinkende zwarte kaft en vraagt erom gelezen te worden. Ik herinner me goed dat ik het boek ging kopen in de Fnac in Antwerpen. Er lagen een stuk of tien exemplaren en ik moest mezelf bedwingen om ze niet allemaal te kopen.

Toen ik er mee thuis kwam, heb ik mij -na het nemen van een heerlijke warme douche- genesteld in de zetel met een dekentje, een kop thee en een losse joggingbroek aan en heb ik het boek verslonden in minder dan 2u tijd. Ik vond het een prachtig boek, een subliem verhaal, een geweldige beschrijving van personages.

Het boek was ideaal om een toneelstuk van te maken. Iemand zou dat moeten doen. En blijkbaar was ik niet de enige die dat dacht want er is nadien ook een toneelstuk van gemaakt. Heerlijk moet het zijn voor de acteurs om dergelijke prachtige uitgewerkte personages te kunnen spelen!

Samenvatting.

Het boek gaat over een koppel op pensioenleeftijd. Gedaan met werken. Eindelijk tijd om te genieten van het leven en te weten dat er niets meer moet maar alles mag. Emile en Juliette (zo heten de hoofdpersonages) zijn op pensioen en hebben besloten hun droomhuis te kopen en daar ook te gaan wonen.

Een huis op het platteland. Niet veel andere huizen in de buurt en best wel even rijden naar het dichtstbijzijnde dorp.  Gezellig, rustig en alleen maar lekker mogen genieten van het uitzicht, de rust en de stilte. Aan de andere kant, een beetje verderop, staat nog 1 huis. Daar woont de buurman.

De buurman heet Benardin. Hij is huisarts van beroep. Hij komt op bezoek bij Emile en Juliette maar al bij het eerste gesprek en de eerste kennismaking zegt de man niet veel meer dan een “ja” of een “neen”. Juliette stelt veel vragen om haar buurman een fijn gevoel te geven, maar ze krijgt amper respons. De man blijft zitten van 16u tot 18u. En vertrekt.

Het is een mooi en simpel verhaal over een koppel dat graag wil genieten van hun welverdiende pensioen en uiteindelijk geterroriseerd wordt door de enige buurman aanwezig. Elke dag opnieuw, zonder ophouden.

Geniaal hoe de schrijfster ons meeneemt in die zieke beleving en in de zieke reacties van mensen op elkaar. Je kruipt er zo in en je begrijpt wat de personages voelen en beleven. Het boek is behoorlijk beklijvend maar tegelijk ook verschrikkelijk lachwekkend al was het maar uit ongemakkelijkheid.

Andere keuzes.

Zoals ik reeds vermelde heeft Amélie verschillende boeken geschreven en allemaal heel erg goed en leuk om te lezen. Als je mij nu zegt dat Filippica’s niet meer te krijgen is en ik moet 3 andere boeken geven, die ik je eerst zou aanbevelen dan zou ik gaan voor deze drie:

petronillablauwbaardnostalgie

  • Nostalgie van het geluk : een heel surrealistisch en licht bevreemdend boek.
  • Petronilla : het feit dat je weet dat het lichtelijk biografisch is, maakt het nog net iets spannender.
  • Blauwbaard : als je het liever niet té wil, en wil starten met een “gewoner” verhaal.

Maar zoals gezegd : het is quasi onmogelijk om een keuze te maken in haar boeken. Ze zijn één voor één geweldig goed geschreven en ze zijn allemaal erg fascinerend qua inhoud en personages. Een boek lezen van Amelie Nothomb is dus ook geweldig. Soms kan je je afvragen waar een mens dergelijke verhalen naar boven haalt of hoe ze ze verzint.

Ze blijven geloofwaardig en erg leuk om te lezen en ze zorgen voor een “nadenk-periode” in de tijd die erop volgt. Dat vind ik het fijnste aan een boek. Dat je er nadien nog mee bezig bent, lekker van kan genieten. Zodat je echt weet, waarom en wat je gelezen hebt.

Conclusie.

blauwbaardEen boek lezen maakt je blijer en gelukkiger. Je wordt er vrij van en je kan in je hoofd op zoek naar verandering en een perspectief naar het leven toe. Lezen brengt je tot rust en zorgt ervoor dat je je tijd zinvol besteedt. Waarom lezen goed voor je is, dat lees je hier!

De boeken van Amélie Nothomb horen bij de absolute top van de literatuur. Ze zijn goed en vlot geschreven. Ze zijn makkelijk te lezen, de verhaallijn is vlot en duidelijk, de personages spreken tot de verbeelding en (voor diegene die dat leuk vinden) de boekjes zijn dun en dus snel te lezen.

Als je vandaag zou beginnen met het lezen van haar boeken dan heb je veel om naar uit te kijken. En als je eentje gelezen hebt, ga je immers op zoek naar een volgend. Als je ze allemaal uit hebt, zal je elk jaar opnieuw (net zoals ik) een jaar moeten wachten. 

Haal een boek en geniet ervan!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *